O Work-life balance pierwszy raz można było usłyszeć już w latach 70-tych i 80-tych XXI wieku na Wyspach Brytyjskich. Na skutek dynamicznego rozwoju organizacji i korporacji setki pracowników pracujących w permanentnych nadgodzinach, zaczęło zmagać się z przewlekłym zmęczeniem, które w efekcie prowadziło najpierw do pracoholizmu, a następnie do  wypalenia zawodowego. Pracodawcy zaczęli zauważać, że ich  pracownicy stawali się mniej wydajni, mniej kreatywni, a przede wszystkim spadał poziom ich zaangażowania w obowiązki zawodowe. Podjęto zatem działania, mające ograniczyć liczbę przepracowanych przez pracowników godzin, a ich celem miało być rozgraniczenie życia zawodowego od prywatnego. Niestety życie pokazało, że te dwa światy są bardzo trudne do rozdzielenia, a praca przenikała się nieustannie z życiem prywatnym pracowników. Obecnie, poprzez dużą obecność w życiu każdego z Nas mobilnych technologii work-life balance jest coraz trudniejsze do wprowadzenia, a to poprzez ciągły dostęp czy do mediów społecznościowych, czy do maili służbowych jednocześnie. To niestety powoduje, że albo nie jesteśmy całym sobą w pracy, albo poza nią.

Dlatego warto zadać sobie pytanie? Czy  harmonia, którą zakłada work-life balance jest możliwa do wprowadzenia w pełni. Odpowiedź zostawiamy każdemu w Was…tak naprawdę od Nas zależy najwięcej czy efektywnie potrafimy zarządzać swoim czasem i energią, tak aby harmonijnie łączyć obowiązki zawodowe z życiem osobistym, włączając w to rodzinę, hobby, czy odpoczynek.

W Polsce Dyrektywę work-life balance wprowadzono 26 kwietnia 2023 r. poprzez nowelizację Kodeksu Pracy i kluczowe zmiany poprzez:

– wydłużenie urlopu rodzicielskiego do 41 tygodni,

– możliwość wystąpienia o elastyczną organizację pracy,

– zwolnienie z pracy z powodu siły wyższej, w wymiarze 2 dni, lub 16 godzin,

– zakaz nakładania godzin nadliczbowych na rodziców dzieci do 8-ego roku życia.